ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ

 

                                                                     

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ

Αρετής εκτήσατο φύσιν
ης ουκ άπτεται θάνατος
(Ισίδωρος Πηλουσιώτης)



Π ρ ο σ φ ι λ έ σ τ α τ α   τ έ κ ν α   ε ν   Κ υ ρ ί ω ,

Με ευγνωμοσύνη πολλήν στρέφομεν σήμερα, 1η του νέου έτους ημέρα, τον νούν και την καρδίαν προς τον δωρεοδότην και χορηγόν παντός αγαθού, τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν για να τον ευχαριστήσωμεν για όλες τις ευεργεσίες του, τις φανε-ρές και αφανείς και για την καινούργια χρονιά που μας χάρισε.
Τώρα μένει σε μας πώς θα αξιοποιήσουμε το Δώρον του Θεού, τη νέα χρονιά, για την σωτη-ρία μας και την συνέχιση του πνευματικού μας αγώνα.
Λέγει ο άγιος Ησύχιος:
Περνούν οι μῆνες, οι εβδομάδες, οι ημέρες, οι νύκτες, οι ώρες, η μια στιγμή διαδέχεται την άλλη, έρχεται η ανατολή, η δύσις, συνεχώς ανακυκλούται ο χρόνος και μαζί του συμπαρεκτείνεται και ο βίος μας.
Είχα λογισμούς; Θα συνεχίζω να τους έχω. Είχα παράπονα; Μέχρι να πεθάνω, παράπονα θα έχω. Είχα γκρίνια; Γκρίνια θα έχω... Ο σημερινός τρόπος ζωής και σκέψεως, η εμπειρία μας, τα έργα μας, η σημερινή πνευματική κατάστασις συνεχίζεται μέσα στο χρόνο. Κυλάει η ζωή μας χωρίς πνευματική καρποφορία; Αυτό είναι επικίνδυνο. Γερνώ, αλλά και πάλι δεν αλλάζω; Και την ώρα που θα πεθαίνω, τό ίδιο θα κάνω. Έτσι κάνουμε συνήθως εμείς οι άνθρωποι χαραμίζουμε τις ημέ-ρες μας και όλες τις ευλογίες που μας δίνει ο Θεός.
Εάν κάνετε αυτοκριτική, θα δείτε ότι παραμένουμε όπως είμαστε, και ίσως να βρισκώμαστε και σε χειρότερη κατάσταση.
Αλλά εμείς οι πιστεύοντες εις τον Θεόν, αντί να επιμηκύνουμε την ψεύτικη ζωή μας, την μα-ταιότητα των ημερών μας, πρέπει να αυξάνουμε τις πνευματικές εργασίες μας και ιδιαίτερα την αγάπη, την ταπείνωση, την προσευχή και γενικά όλες τις άγιες αρετές.
Και όποιος αποκτήσει τις αρετές, ο θάνατος δεν τον αγγίζει κατά τον άγιον Ισίδωρον. Είναι δε η δύναμη και το κάλλος της αρετής εκείνο, το οποίον άγγελον τον άνθρωπον ποιεί και την ψυχή αναπτεροί (ανεβάζει) εις τον ουρανόν.
Χρειάζεται στο νέο χρόνο να αποκτήσουμε την μετάνοια. ωραία αποδίδει την μετάνοια η εξής δυνατή εικόνα: Οι εργάτες των δήμων με τα πριόνια στα χέρια κλαδεύουν τα δένδρα των δρόμων. Τά δένδρα δέν προβάλλουν αντίσταση. Γνωρίζουν πώς θα ξαναβλαστήσουν, θα ξανανθίσουν την άνοιξη και εγώ δένδρο είμαι. Δεν με κλάδεψαν ολόκληρο. Τα περισσότερα ξερά κλαδιά ακόμα επάνω μου. Τα νοιώθω να με εμποδίζουν να ζήσω όπως η ψυχή μου το ζητά. Βιοτικές μέριμνες, πάθη, ηδονές, αντιπάθειες, απληστία, θυμοί, υπερηφάνεια και πάλι υπερηφάνεια, να μου κόψει ένα χέρι με ἀλυσοπρίονο, μήπως ανθίσω κι εγώ την άνοιξη.


Αγαπητά μου παιδιά,


Στο νέο χρόνο καλούμαστε να πραγματώσουμε, σαν παιδιά του Θεού Πατέρα, τις άγιες αρετές. Να κλαδέψουμε τα πάθη, τα ξερά κλαδιά, ώστε να βλαστήση ο έσω άνθρωπος, ο ανακαινισμένος, ο χριστοποιημένος, νά φέρη άνθη και γλυκείς καρπούς σε μια κοινω-νία βασανισμένη. Να φέρη φως μέσα στα σκοτάδια της ανελευθερίας, της βίας και του αμοραλι-σμού.
Να κτυπήσουμε το κακό πού ευρίσκεται μέσα μας, για να διορθωθή και το κοινωνικό κακό, η εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο, η κοινωνική αδικία, ο βιασμός του προσώπου του α-δελφού. Έτσι θα νικήσουμε την φθορά και τον θάνατο, θα έλθουμε πιο κοντά στον ανθρώπινο πό-νο, όπου κι αν ευρίσκεται, στο δρόμο, στα νοσοκομεία, στα ψυχιατρεία, στα ορφανοτροφεία, στις φάλαγγες των ανέργων, των αστέγων, των καταφρονεμένων. Γιατί Αρεταί χωρίς αγάπης έωλοι, ανωφελείς τε και γυμνός της θείας δόξης ο μη έχων την αγάπην.
Με αὐτές τις απλές σκέψεις, υποδεχόμαστε τον καινούργιο χρόνο και ευχόμεθα πατρικά σε όλους σας να τον διέλθετε με ελευθερία, αγάπη, ειρήνη, με μετάνοια, με φροντίδα για τον πλησίον μας, με συνέχεια και περισσότερη πιστότητα στα πνευματικά αγωνίσματα, στην προσπάθεια α-παλλαγής από τα πάθη που μας βασανίζουν, ώστε να επιτύχωμεν και την αγαθήν αλλοίωσιν των εξωτερικών πραγμάτων που μας στεναχωρούν και μας κουράζουν.
Καλή και ευλογημένη χρονιά! Πλούσια σε πνευματικούς αγώνες και άγια καρποφορία.
 

Με πατρικές εόρτιες ευχές
Ο Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ
+ Ο Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης Ε Φ Ρ Α Ι Μ