Π Ρ Ο Σ Φ Ω Ν Η Σ Ι Σ

 

Του Σεβ. Μητροπολίτου Ύδρας Σπετσών και Αιγίνης κ.κ. Ε Φ Ρ Α Ι Μ

εις την εκδήλωσιν παρουσίασης του Τόμου

ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ  ΜΟΥΣΕΙΟ ΥΔΡΑΣ

( Μ έ γ α ρ ο   Μ ο υ σ ι κ ή ς   Α θ η ν ώ ν   27 4 2 0 0 9 )

   

                Mακαριώτατε,

                Αρχιεπίσκοπε Αθηνών και Πάσης Ελλάδος

                κ.κ. Ι ε ρ ώ ν υ μ ε ,

                Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Πειραιώς κ. Σ ε ρ α φ ε ί μ,

Εκπρόσωπε της Αυτού θειοτάτης Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου μας κ.κ. Β α ρ θ ο λ ο μ α ί ο υ,

                 Σ ε β α σ μ ι ώ τ α τ ο ι  ά γ ι ο ι   Α ρ χ ι ε ρ ε ί ς

                 Φιλόμουσοις ομήγυρις,

 

Χ ρ ι σ τ ό ς   Α ν έ σ τ η  !

 

               Η αποψινή εκδήλωση είναι ένα πνευματικό γεγονός. Εύχυμος καρπός έμπνευσης, κόπου, μόχθου και συνεισφοράς πολλών ανθρώπων. Είναι ένα εκκλησιαστικό επίτευγμα. Αποτέλεσμα της αρίστης και αρμονικῆς συνεργασίας των προσωπικών χαρισμάτων, όλων όσοι εθελοντικώς και ανιδιοτελώς προσέφεραν νουν και ψυχήν δια την επιτυχίαν του δυσκόλου τούτου εγχειρήματος.

              Είναι και πολιτιστικόν γεγονός.

             Όταν κάνουμε λόγο για πολιτισμό κατ αρχάς εννοούμε όλη την ατμόσφαιρα, η οποία υπάρχει σε ένα τόπο, προκειμένου να λειτουργήσει σωστά η κοινωνία και να βιωθούν οι διάφορες αξίες θρησκευτικές, πολιτιστικές, κοινωνικές, βιολογικές, υλικές μέσα σε μια Ιεράρχηση και αξιολόγηση.

             Γενικά ο πολιτισμός είναι η παράδοση εκείνη πού κυριαρχεί σε μια κοινωνία πού σέβεται τον θεόν και τον άνθρωπο

             Κέντρο του πολιτισμού είναι και η Θρησκεία.

             Κατά τον Μax Weber, η θρησκεία συμβάλλει στην εσωτερική ωριμότητα του ανθρώπου και εκφράζεται και εξωτερικά με τις τέχνες και τις ποικίλες καλλιτεχνικές δημιουργίες και κατ΄ άλλους η θρησκεία είναι η ψυχή του πολιτισμού. Για μας τους Έλληνες Σύμβολα αυτής της Δημουργίας είναι Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ και Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ και κατά τον Στήβεν Ράνσιμαν οι Έλληνες έχουν μια κληρονομιά για την οποία μπορούν να αισθάνονται υπερήφανοι. Μια κληρονομιά πού δεν πρέπει να χαθή μέσα στις εναλλασσόμενες υλικές καταστάσεις. Στους σκοτεινούς αιώνες και της Ελληνικής Ιστορίας η Εκκλησία ήταν εκείνη η οποία παρ΄ όλες τις πολλές δυσκολίες, τις πολλές απογοητεύσεις και αυτές ακόμη τίς ταπεινώσεις μπόρεσε όχι μόνον να προσφέρει πνευματική ανακούφιση, αλλά και να  συντηρήσει και να διατηρήσει τις παραδόσεις του ελληνισμού.

             Τα έργα της ορθοδόξου εκκλησιαστικής τέχνης κατά ένα μυστηριώδη τρόπο μας μυσταγωγούν βοηθώντας μας να βιώσουμε την μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας μας. Έχουν ακόμη και ένα αναγωγικό χαρακτήρα, αφού ανάγουν τους πιστούς από τα γήϊνα προς τα επουράνια, από την ύλη στο πνεύμα. Όλα λοιπόν εις την Διακονίαν, την υπηρεσίαν του δόγματος της Εκκλησίας μας και της ορθοδόξου πνευματικής καλλιέργειας.

            Πέραν τούτου έχουν και αισθητική αξία και έτσι εξηγείται η σημασία και η αξία που σήμερα αναγνωρίζεται παγκοσμίως στην χριστιανική τέχνη.

           Δεν είναι λοιπόν δυνατόν αυτά τα ευρήματα, αυτά τα πολιτισμικά κοιτάσματα όπως έξυπνα τα ονόμασε Umberto Εco, να καταστρέφωνται, να κακοποιούνται, να κρύβωνται, αντί να φανερώνωνται, να παίρνουν μέρος στην καθημερινή στιγμή της ζωής.

          Aυτό κάναμε και εμείς. Αυτή είναι η στρατηγική της Ιεράς Μητροπόλεώς μας. Όλοι οι θησαυροί να διαφυλαχθούν, να αναδειχθούν και να δημοσιευθούν αφιερώματα διά τους μνημειακούς Ιερούς Ναούς και τα Μοναστήρια μας.

           Πέραν τούτου πιστεύουμε ότι χωρίς ορισμένες προϋποθέσεις η πνευματική και καλλιτεχνική ποιότητα, το ενδιαφέρον για τον πολιτισμό δεν μπορεί να καλλιεργείται και να αναπτύσσεται. Δεν είναι μόνον οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι ευτυχώς, ακόμα και μέσα από αρνητικές συνθήκες βρίσκουν συχνά τους δύσκολους δρόμους για να αναπτύξουν δημιουργικό έργο. Εννοώ τις προϋποθέσεις εκείνες, τα στηρίγματα του πολιτισμού, που είναι οι χώροι και οι λειτουργικές συνθήκες, κτήρια, εγκαταστάσεις, οργανισμοί, μικρές αίθουσες διαλέξεων, που είναι απαραίτητες και έχουν αποφασιστική σημασία για τον πολιτισμό. Έτσι ὁραματιζόμεθα τό μοναστηριακό συγκρότημα Ι. Ναός, Εκκλησιαστικόν Μουσείον, Αίθουσα διαλέξεων για την οποία συναντάμε πολλά εμπόδια από ανθρώπους κοντόφθαλμους - να είναι κέντρο πολιτισμού και προβολής της πνευματικής, Κολλυβαδικής και Φιλοκαλικής Ύδρας.

             Το Μ ο ν α σ τ ή ρ ι αποτελεί τον πλέον ένδοξον και Ιστορικόν χώρο της ενδόξου Νήσου Ύδρας, και το καύχημα του Υδραϊκού λαού, την Ιστορικήν Καθέδραν της τοπικής Εκκλησίας του Αργοσαρωνικού.

            Ταπεινό αντίδωρο ευγνωμοσύνης, σεβασμού και μνήμης είναι ο παρουσιαζόμενος Τόμος.

            Θερμές ευχαριστίες οφείλουμε στον προλογήσαντα τον τόμο, Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμον τον Β΄, καθώς και δια την λίαν τιμητικήν δι όλους μας ευλογητήν παρουσίαν τους απόψε ανάμεσά μας διότι είναι εκ των πρώτων εις τον εκκλησιαστικόν χώρον επιστημονικά επαΐων και ο πρώτος άριστα διδάξας το περί της διασώσεως και αναδείξεως των πνευματικών θησαυρών μας, ως ειδικός Αρχαιολόγος Επιστήμων, ερευνητής και συγγραφεύς σπουδαιοτάτων και ογκωδεστάτων παρεμφερών μελετών.

              Ωσαύτως ευγνωμοσύνην υιϊκήν εκφράζομεν και προς τον Παναγιώτατον Οικουμενικόν Πατριάρχη μας κ.κ. Β α ρ θ ο λ ο μ α ί ο ν, διότι ηγαθύνθη να εκπροσωπηθή εις την παρούσαν πνευματικήν σύναξιν υπό του αγαπητού αδελφού Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σ ε ρ α φ ε ί μ.

             Ευχαριστούμεν και συγχαίρομεν τους εκλεκτούς Επιστήμονας, συνεργάτας και συγγραφείς του τόμου. Τους ομιλητάς της παρουσιάσεως αυτού, Ελλογιμωτάτους Καθηγητάς κ. Ν ι κ ό λ α ο ν  Ζ ί α ν, κ. Ν α ν ώ  Χ α τ ζ η δ ά κ η και την Αρχαιολόγον κ. Χ α ρ ί κ λ ε ι α ν Κ ο ι λ ά κ ο υ.

              Ευχαριστούμεν τους υπευθύνους των εκδόσεων Μ Ι Λ Η Τ Ο Σ, διά την καθοριστικήν συμβολήν των εις την έκδοσιν του τόμου.

              Ευχαριστούμεν τον κ. Δ η μ ή τ ρ ι ο ν  Κ α λ ο μ ο ί ρ η ν, και τέλος τους υπέρ πάντα άλλον μοχθήσαντας Φιλογενείς και Φιλοπέτριδες   αρχοντικούς Υδραίους δια την ανιδιοτελή προσφοράν των καθ όλην την πορείαν από της συλλήψεως της ιδέας μέχρι και της αποψινής παρουσιάσεώς του, αξιοτίμους κυρίους, ελλογιμώτατον κ. Π α ν α γ ι ώ τ η ν  Τ έ τ σ η ν - Ακαδημαϊκόν, Υδραίον Ζωγράφον,πνευματικόν κεφάλαιον της Νήσου, τον κ. Ά γ γ ε λ ο ν Κ ο τ ρ ώ ν η ν, Αρχιτέκτονα, τον Γενικόν Αρχιερατικόν Επίτροπον ημών π. Α κ ί ν δ υ ν ο ν  Δ α ρ δ α ν ό ν, όστις είχε την ευθύνη και τον συντονισμόν όλων των κινήσεων απ΄ αρχής και μέχρις αυτής της ώρας.

              Κλείνοντας ευχαριστούμεν πάντας υμάς τους τιμήσαντας την αποψινήν εόρτιον πνευματικήν σύναξιν και όλοι μαζί ας κλείσουμε στην καρδιά μας τήν Ύδρα, γιατί . . . Η Ύδρα δεν είναι μονάχα φως και θάλασσα. Μπαίνει μέσα στην καρδιά μας, γίνεται πρώτα ένας χτύπος, ύστερα άλλος, ώσπου γίνεται όλοι οι κτύποι της καρδιάς. Μπαίνει μέσα στις φλέβες και γίνεται αίμα, και το αίμα, καίει το αίμα, μπαίνει μες στη μνήμη και τότε τίποτα πια δεν μπορεί νά τη σβήσει ως την ώρα του θανάτου.

               Η ΥΔΡΑ, ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ σε φωνάζει πάντα, και σε καλεί.

             

                                             Σ α ς   Ε υ χ α ρ  ι σ τ ώ !